Translate

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2015

Ο Ντίνος Καρύδης μιλά στον Άκη Παρισιάδη σε μια αποκλειστική συνέντευξη


Έχει χαράξει μισό αιώνα επιτυχημένης πορείας στο θέατρο. Υπηρέτησε όλα τα είδη με αξιοσημείωτη συνέπεια. Έχει σημαντική παρουσία τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση. Σε κάθε δημόσια εμφάνισή του δεν ξεχνά ποτέ να μνημονεύει, με ευγνωμοσύνη, τους ανθρώπους που τον έχουν βοηθήσει, ειδικά στην αρχή της καριέρας του. Και αυτό από μόνο του δείχνει το μεγαλείο του ανθρώπου. Είναι μια ευγενική φυσιογνωμία, πάντα αειθαλής και όπως λέει και ο ίδιος, ποτέ δεν κάνει σχέδια για το μέλλον. Διακατέχεται από κοινωνικές ανησυχίες και η καλλιτεχνική του ευαισθησία εκφράζεται προς την ανακούφιση των αδυνάτων.Ο Ντίνος Καρύδης, άνθρωπος δοσμένος στην τέχνη του, δηλώνει δυναμικά το παρών του, πάντα με την ίδια διάθεση και ορμή. Τον ευχαριστώ πολύ που ανταποκρίθηκε άμεσα στην πρότασή μου για συνέντευξη και περισσότερο γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο.


"έχουμε πολλούς αξιόλογους νέους που αγαπάνε με πάθος το θέατρο"

Από το θεατρικό έργο «Το σαλιγκάρι», που ήταν η αφετηρία σας μέχρι το πρόσφατο «Πηνελόπη Δέλτα». Μια γεμάτη καλλιτεχνική πορεία. Ποια συναισθήματα σας γεννιούνται αν κάνετε μια μικρή αναδρομή στα χρόνια που πέρασαν και τι σχέδια έχετε για τη συνέχεια;
N'αρχίσω από το τέλος της ερώτησής σας... Δεν έκανα ποτέ σχέδια στην μακρόχρονη πορεία μου. Ειρήσθω εν παρωδώ, φέτος τον Ιούνιο κλείνω 50 χρόνια από τότε που άνοιξε επαγγελματικά πια, η αυλαία για μένα, στο θέατρο Μετροπόλιταν με την επιθεώρηση των Ανδρεόπουλου-Γκούφα "ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΗ ΧΛΟΗ" σε μουσική του Ξαρχάκου και σκηνοθεσία-χορογραφία Καστρινού. Ο Βαγγέλης ο Γκούφας και ο Βασίλης Ανδρεόπουλος, υπήρξαν εκ των ιδρυτών του σχηματισμού της ΔΩΔΕΚΑΤΗΣ ΑΥΛΑΙΑΣ μια κίνηση που ανέδειξε νέους ηθοποιούς, νέους σκηνοθέτες, νέους συγγραφείς μα πάνω απ'όλα νέους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς... κάτι που δεν γίνεται στις μέρες μας. Μια υποχρέωση που θα έπρεπε να αναλάβει το ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ! Όσο για τα συναισθήματα που με διακατέχουν αναλογιζόμενος την μακριά αυτή πορεία είναι κάτι περισσότερο από θετικά...Ήρθα σε επικοινωνία με σημαντικούς καλλιτέχνες που με διαμόρφωσαν καλύτερο σαν άνθρωπο. Είμαι ευγνώμων!!!


Αναντίρρητα το μεγαλύτερο προσωπικό καλλιτεχνικό επίτευγμά σας είναι η δημιουργία της «Ελεύθερης Αυλαίας». Πείτε μας για εκείνο το εγχείρημά σας κι αν πιστεύετε πως το έδαφος είναι πρόσφορο να δημιουργηθεί κάτι ανάλογο;
Με την ''ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΥΛΑΙΑ'' γυρίσαμε όλη την Ελλάδα ,από την Ορεστειάδα μέχρι τα Χανιά της Κρήτης ανεβάζοντας αποκλειστικά Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς γιατί πιστεύω ότι Ελληνικό θέατρο σημαίνει ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, Στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας η απάντησή μου είναι.. ΝΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΚΑΤΙ ΑΝΑΛΟΓΟ... σας παρακαλώ γράψτε το με κεφαλαία αυτό: ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΝΕ ΜΕ ΠΑΘΟΣ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ. ΜΕ ΤΑΛΕΝΤΟ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ... Σ'ΑΥΤΟ ΒΕΒΑΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ..ΟΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ !!!

Για πολλούς την αιτία της παρακμής του ελληνικού κινηματογράφου στα μέσα της δεκαετίας του ’70 τη βρίσκουν στην μαζική εμφάνιση της τηλεόρασης. Ωστόσο η τηλεόραση, με τις επαναλήψεις των παλιών ελληνικών ταινιών, δημιούργησε νέες γενιές θαυμαστών για εκείνους του ηθοποιούς. Ποια είναι η δική σας άποψη για το ρόλο της τηλεόρασης;
Μα δεν νομίζω ότι παρήκμασε ο Ελληνικός Κινηματογράφος. Αντίθετα πιστεύω ότι βρίσκεται σε ακμή!!! Μη λησμονούμε τις διακρίσεις και τα βραβεία που παίρνουν Έλληνες ηθοποιοί και σκηνοθέτες του κινηματογράφου , σε διεθνή φεστιβάλ, όπως αυτά της Βενετίας και των Κανών! Όσο για την τηλεόραση, τι να σας πω; Υπάρχει καλή και κακή τηλεόραση, όπως υπάρχουν καλοί και κακοί.... θεατές!!! Εδώ ρόλο δεν έχει η τηλεόραση, αλλά η παιδεία και το ...τηλεκοντρόλ!!! Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός.

Με αφορμή την επαναλειτουργία της ΕΡΤ. Αν είχατε τη δυνατότητα να διαμορφώσετε ένα πρόγραμμα που θα αναδείκνυε το θέατρο και κατ’ επέκταση τον πολιτισμό, σε ποιες γενικές αρχές θα κινούσασταν; Για παράδειγμα την αναβίωση του Θεάτρου της Δευτέρας;
Δεν ξέρω να σας απαντήσω επακριβώς σ' αυτή την ερώτηση... Εκείνο που θα έκανα πάντως σαν πρώτη κίνηση θα ήταν να ανοίξω τα κιτάπια της εποχής που είχε αναλάβει την διεύθυνση του τρίτου προγράμματος της Ε.Ρ.Τ. ο μέγας Μάνος Χατζηδάκις και θα έπραττα αναλόγως!!!

"τα πάντα στη ζωή είναι πολιτική"

Είστε δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηνών, ασχολείστε ενεργά με την πολιτική, αλλά και με τα κοινωνικά προβλήματα που μας περιβάλλουν. Έχουν γραφτεί πολλά για τη σχέση τέχνης και πολιτικής. Είναι εφικτό ένας καλλιτέχνης να παράγει με το έργο του και πολιτική;
Κι εδώ Λακωνική θα είναι η απάντησή μου. Τα πάντα στη ζωή αγαπητέ φίλε είναι πολιτική. Ακόμη και μια ερωτική σχέση είναι πολιτική πράξη ή ο περίπατος σ' ένα πάρκο ύστερα από μια κουραστική μέρα. Τώρα το ότι βρίσκομαι στο Δήμο Αθηναίων με την ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ όπου από τους πέντε συμβούλους οι τέσσερεις είμαστε καλλιτέχνες, αυτό ίσως να είναι η καλύτερη απάντηση στο ερώτημά σου και συγνώμη για τον ενικό!!

Ένας μεγάλος δάσκαλος της υποκριτικής την πρώτη ημέρα στους νέους του μαθητές, συνήθιζε να λέει, ότι αφού αποφασίσατε να γίνεται ηθοποιοί, ετοιμαστείτε και να πεινάσετε. Ποιες κατευθύνσεις θα δίνατε στους νέους που έχουν το όνειρο της υποκριτικής;
Τρεις μόνο λέξεις : Μελέτη, μελέτη, μελέτη !!!!!

Υπάρχει κάποιος ρόλος που δεν έχετε υποδυθεί και θα θέλατε να τον πραγματώσετε;
Ναι τον γέρο ηθοποιό που τον εγκαταλείπουν όλοι από το ΚΥΚΝΕΙΟΝ ΑΣΜΑ του Αντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ !!!


Ο Ντίνος Καρύδης ως άνθρωπος πώς λειτουργεί στην καθημερινότητά του; Με τη λογική ή το συναίσθημα;
Και με τα δύο, όπως με δίδαξε ο δάσκαλός μου στη Δραματική Σχολή ο Γιώργος Γιαννίσης... να αισθάνομαι με το μυαλό και να σκέπτομαι με τις αισθήσεις ..όπως οι γάτες ..εδώ αν βγει γέλιο μακάρι..δεν υπάρχει καλύτερο φάρμακο από το γέλιο. Αυτό μου το έμαθε ο άλλος δάσκαλός μου ο Ντίνος Ηλιόπουλος..

Ποια βιβλία που έχετε διαβάσει έχουν αλλάξει τη ζωή σας ή τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα πράγματα; Ποιο βιβλίο διαβάσατε τελευταία;
Τη ζωή μου την έχει αλλάξει η ''Επί του Όρους ομιλία'' πού υπάρχει στην Καινή Διαθήκη και αυτή την εβδομάδα, διάβασα για πολλοστή φορά το ''Έγκλημα και τιμωρία'' του Φεοντόρ Ντοστογέφσκυ. Αυτός και οι δικοί μας αρχαίοι συγγραφείς είναι τα Ιμαλάια της λογοτεχνίας πιστεύω!!!

Άμεσα καλλιτεχνικά σχέδια;
Σας είπα ,είδατε;;; επανήλθε ο πληθυντικός!!!(γέλια) ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΣΧΕΔΙΑ αφήνομαι στον καιρό κι όπου με βγάλει ...

Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Καρύδη για την όμορφη συζήτηση που είχαμε.
Κι εγώ σ'ευχαριστώ για την τιμή Άκη και ελπίζω να σε κάλυψα.



     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου